به گزارش پایگاه آیت الله سیدان، معظم له شب گذشته و در ادامه سلسله جلسات دینی که در منزل ایشان برگزار می شود به تبیین عبارت های «وَ أَمَّا النَّهَارَ فَحُلَمَاءُ عُلَمَاءُ، أَبْرَارٌ أَتْقِیَاءُ. قَدْ بَرَاهُمُ الْخَوْفُ بَرْیَ الْقِدَاحِ یَنْظُرُ إِلَیْهِمُ النَّاظِرُ فَیَحْسَبُهُمْ مَرْضَى، وَ مَا بِالْقَوْمِ مِنْ مَرَض; وَ یَقُولُ: لَقَدْ خُولِطُوا» از خطبه متّقین امیرالمومنین(علیه السلام) پرداخته و فرمودند: صفت حلم در ارتباط با مردم و بیشتر در برخوردهایی که زمینه عصبانی و غضبناک شدن وجود دارد، ظهور می کند و این حالت ارزنده در واقع خویشتنداری در حالت غضبناکی است.

ایشان با اشاره به بخش هایی از خطبه 239 نهج البلاغه؛ «هُمْ عَیْشُ الْعِلْمِ، وَ مَوْتُ الْجَهْلِ یُخْبِرُکُمْ حِلْمُهُمْ عَنْ عِلْمِهِمْ» ابراز کردند: ارتباط خاص و تنگاتنگی میان علم و حلم وجود دارد و باید به این معنا خیلی توجه داشت.

استاد برجسته حوزه علمیه خراسان افزودند: حلم در ارتباطات میان فردی، بحث های علمی و حل اختلاف ها بسیار موثر و کارساز است و اگر حلم داشته باشیم می توانیم حرفمان را به دیگری منتقل کنیم.

آیت الله سیدان با تأکید بر این که تقوا حدود و درجاتی دارد و نباید با دیدن نشانه های متّقین در آیات و روایات ناامید شد، فرمودند: توجه متّقین به خدا و عوالم بعدی حالات روحی ایشان را تغییر داده، به طوری که کمتر به جهات جسمی و مادی توجه دارند و به قول امیرالمومنین(علیه السلام) بدن هایشان مانند چوب های تیر، تراشیده و لاغر است.

ایشان اضافه کردند: اکثر افرادی که به لحاظ معنوی رشد می کنند، چنین وضعی دارند و حالت بیم از خداوند آن ها را لاغر و نحیف کرده است، اما این موضوع کلّیت ندارد.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه خراسان اظهار کردند: متّقین در نگاه افراد معمولی همچون انسان های مریض به نظر می رسند اما این حالت بدین خاطر است که امر عظیمی آن ها را در خود فرو برده و متوجه خود ساخته است و آن ها گرفتار حقایقی شده اند که در ارتباط با نجات ابدی است.

آیت الله سیدان با اشاره به عبارت های «لاَ یَرْضَوْنَ مِنْ أَعْمَالِهِمُ الْقَلِیلَ، وَ لاَ یَسْتَکْثِرُونَ الْکَثِیرَ. فَهُمْ لاَنْفُسِهِمْ مُتَّهِمُونَ» از خطبه متّقین امیرالمومنین(علیه السلام)، فرمودند: متّقین به مقدار کم از کارهای خوب راضی نمی شوند و تلاش دارند که از همه امکانات و ظرفیت هایشان در جهت خیر استفاده کنند. البته آن ها هنگامی که کار خیر کثیری را انجام می دهند نیز دل توی دلشان نیست و بیمناکند و از خود می پرسند که آیا کاری که انجام دادم درست بود یا نه؟

ایشان خاطرنشان کردند: این حالت تهمت زدن به خود را خداوند به متّقین عطا می کند تا گرفتار عُجب نشوند، چرا که مطابق روایات گناهی که انسان را اندوهگین می کند بهتر از کار خیری است که انسان را به خودپسندی و عُجب دچار سازد؛ «سیئة تسوؤک خیر من حسنة تعجبک».

استاد برجسته حوزه علمیه خراسان ادامه دادند: وقتی از متّقین تعریف می شود، آن ها به خدای خود می گویند که خدایا من را به جهت نیکی هایی که به من نسبت می دهند مورد مؤاخذه قرار نده، گناهانم که آن ها نمی دانند را ببخش و من را بهتر از این گمان ها قرار بده.

آیت الله سیدان در انتهای سخنان خود ابراز کردند: یکی از مهم ترین راه ها در مسیر رشد و تکامل این است که نشانه های اخیار، متّقین و قشر ممتاز را در قرآن و بیانات معصومین(علیهم السلام) بررسی کنیم و خطبه متّقین از این جهت حاوی مطالب بسیار مهمی است و نشانه های عبادی، اقتصادی، اخلاقی و جهات مختلف معنوی، دنیوی و اخروی متّقین را بیان کرده است.

ایشان تأکید کردند: بسیار زیان بار است که انسان روزهای عمر را بگذراند ولی به فکر رشد و تکامل خود نباشد و در این جهت همتی نداشته باشد.