تاریخ : 19/مرداد/1401 - 03:30
کد خبر : 2848
سرویس خبری : برگزیده
 

امام سجاد(علیه السلام) مصیبت هایی که به وصف نمی آید را تحمل کرده اند

امام سجاد(علیه السلام) مصیبت هایی که به وصف نمی آید را تحمل کرده اند

شهادت امام حسین(علیه السلام) و سایر شهدای کربلا برای امام زین العابدین(علیه السلام) بسیار سنگین بود، اما جریان اسارت بسیار سخت تر و جانکاه تر بر ایشان گذشت.

همه ائمه(علیهم السلام) در طول زندگانی خویش با مسائل و ابتلائات سختی مواجه می شدند اما امام سجاد(علیه السلام) از این لحاظ شرایط ویژه ای داشته اند.

هر چند که شهادت امام حسین(علیه السلام)، بستگان و اصحاب بر ایشان بسیار سخت گذشت و سنگین بود، اما جریان اسارت بسیار سخت تر و جانکاه تر بر ایشان گذشت و فوق آن چه که تصور و وصف کنیم سخت بوده است.

این خاندان پاک حائز مقامات عالیه ای هستند و قرب ویژه ای به پروردگار دارند بنابراین قسم دادن پروردگار به حق ایشان و طلب سعادت بسیار موثر است.

دعاهایی که ائمه اطهار(علیهم السلام) و خصوصاً امام سجاد(علیه السلام) به ما تعلیم فرموده اند، حاوی یک دنیا معارف و حقایق است و باید آن ها را یاد گرفت و در دعاها و درخواست ها از آن ها استفاده کرد.

همه آثار و بیانات ائمه(علیهم السلام) نور و سعادت بخش و مایه رشد انسان است.

یکی از نشانه های انسان های متّقی این است که علاوه بر پرهیز از لقمه حرام، مراقبند که به اندازه بخورند، چراکه خوراک انسان بر جسم و روحش اثر می گذارد و نقش زیادی در تکامل او دارد.

انسان نه باید آن قدر بخورد که از زیاد خوردن ضرر ببیند و نه آن قدر کم بخورد که دچار ضعف روحی و جسمی شود و نتواند اعمال و وظایف خود را به درستی انجام دهد.

گاهی گفته می شود که مراقبت در حرام نخوردن و هم چنین به اندازه خوردن، از عواملی است که موجب رشد معنوی و رسیدن به مقامات عالیه را فراهم می آورد و نقش بسزایی در تربیت نفس دارد.

کسی که می خواهد دلش منبع و چشمه ای شود که مطالب و حقایق از آن بروز کند باید 5 چیز را مورد توجه قرار دهد؛ نماز شب بخواند اگر چه دو رکعت، پیوسته در حالت وضو و طهارت باشد، در پیدا و پنهان رعایت تقوا کند، غذا را برای کسب نیرو بخورد و نه بر اثر شهوت و این که دهانش را تمیز نگه دارد و دندان هایش را خلال کند.

شخصی خوب می میرد، در هنگام مرگ خشنود است و حسرت ندارد که در زندگی رعایت تقوا را داشته باشد اما دانش و اطلاعات، نام و آوازه و مال زیاد چنین اثری ندارند.

روزی شخصی از امام سجاد(علیه السلام) در مورد بهترین مرگ پرسید و ایشان در پاسخ فرمودند به این که «بهترین مرگ، مرگی است که انسان از کاخ ها، ساختمان ها و خانه هایش فارغ شده باشد» و منظور ایشان چنین بوده که از گناهانش توبه کرده باشد، به کارهاى نیک بپردازد و مصالح لازم برای ساخت کاخ ها و قصرهای بهشتی که همان تسبیحات و اعمال خیر است را فرستاده باشد.

بدتر و بیچاره تر از شخصی که وضع پرونده اعمالش خیلی خراب است و گناهان زیادی دارد، کسی است که فکر کند توبه کردن از او گذشته و به همین دلیل ناامیدی را بزرگ ترین گناه توصیف کرده اند.

خیلی بد است که درب توبه الهی باز باشد و انسان توبه نکند و خیال کند که توبه از او گذشته است.

منبع: سخنرانی حضرت آیت الله سیدان در جلسه هفتگی - مهر97